Welkom Bezoeker

Muset wil door haar activiteiten kinderen en volwassenen interesseren voor de verschillende kunstdisciplines en de diverse facetten. Door het plaatsen van deze weblog wil Muset de aandacht vestigen op Kunst & Cultuur in de breedste zin van het woord. De informatie kan gaan over bekende en minder bekende kunstenaars, afficheontwerpers, design, poëzie, schrijvers. Kunst op postkaart, posters, tweedehands boeken beeldende kunst en originele kunst is te vinden in de Art Gallery van Muset www.postersquare.com

Meer aandacht voor kunstenaars, illustrators, designers brengt De Kaartenkoerier. Kunst op de Postkaart is een belangrijke insteek om op eenvoudige wijze kunst te promoten.


KUNST GEEFT NIET ZICHTBAAR WEER, MAAR MAAKT ZICHTBAAR (Paul Klee)



donderdag 14 september 2017

KUNST UIT IRAK IN DE ONLINE ART GALLERY VAN MUSET

Het werk van Ayad Al-Zubaydi
“Wat je ziet in mijn werk is een boodschap van vriendschap en liefde voor alle volkeren van de wereld”, citaat  Ayad Al-Zubaydi.
Ayad Al-Zubaydi is geboren in Babylon, Irak, op 29 augstus 1960.
Zijn eerste expositie was al in 1979 (samen met de architect Waad Radi).
Van 1981-1988 was hij soldaat in de eerste Golfoorlog Irak-Iran 
In 1998 kreeg hij zijn opleiding Kunst en Cultuur aan de Babylon Universiteit
In 2006 behaalde hij de graad van Master Kunst aan de Babylon Universiteit
In de periode van 1999 tot 2012 had hij 9 exposities in Bagdad 
In 2013 Expositie Poort van de Liefde in Bagdad
In 2015 Cultureel Buurtcentrum De Bergen in Eindhoven – Poort van de Liefde
        

De schilder woont en werkt in Irak

Alle schilderijen van Ayad Al-Zubaydi hebben een verhaal, een echt verhaal met symbolieke betekenis. Ayads stijl is een combinatie tussen: realisme, symbolisme en expressionisme. De stier is het symbool voor de mannelijkheid, de vogels voor de liefde, de vissen voor de vruchtbaarheid. Zijn kracht ligt in de manier van verbeelding en de compositie van het schilderij. Het beeld op het doek is helder en duidelijk. Het blijft de kijker onbekend of de schilder van een geheel naar fijn toewerkt of van fijn naar geheel. Zijn perspectieven en de ruimte tussen alle figuren roepen een bijzonder gevoel op bij het kijken.
In de overwegend blauwe doeken van Ayad Al-Zubaydi voeren zijn speelse vormvertellingen de beschouwer mee naar die omgevingen. Blauw is de kleur van sprookjes en opent de geest voor intuïtie. Ook is blauw de kleur van de hemel. Door de tijden heen en bij alle culturen is de hemel de verblijfplaats van goden en godinnen.

Een inspiratiebron voor Ayads vormwereld zijn de geschilderde wanden van de Ishtarpoort van Babylon (tegenwoordig te zien in Pergamonmuseum in Berlijn). Daarnaast liet de kunstenaar zich inspireren door de vreemde figuren, mensen, koningen en priesters uit mythologische verhalen als het Gilgamesj-Epos. Koning Gilgamesj was de vijfde koning van Uruk van 2652 tot 2602 v.Chr. Wie zich verdiept in deze eeuwenoude verhalen, zal met nog meer waardering kunnen genieten van de Arabische ornamenten die ogenschijnlijk speels, maar toch ook strak geregisseerd op de doeken van de kunstenaar stralen

Zijn schilderijen tonen beelden met symboliek betekenis. De stier staat symbool voor mannelijkheid, de vogels voor liefde, de vissen voor vruchtbaarheid. Ayads stijl is een combinatie tussen, realisme, symbolisme en expressionisme. De kracht van het werk ligt in de manier van verbeelding en de compositie.  Met het veelvuldig gebruik van de kleur blauw opent de kunstenaar de geest naar  de intuïtie en verwijst naar de kleur van de hemel. Door de tijden heen en bij alle culturen is de hemel de verblijfplaats van goden en godinnen.  Op zijn doeken voert de schilder de beschouwer mee met zijn speelse vormvertellingen. 


Postersquare Online Art Gallery van Muset 


zondag 20 augustus 2017

POSTERSQUARE ONLINE ART GALLERY MUSET HEEFT NIEUWE VERSIE


Postersquare is promoting kunst en kunstenaar op postkaart. In het aanbod kaarten van meer dan 100 bekende en onbekende kunstenaars, illustrators, tekenaars, fotografen.
Postersquare wil het verzenden van de prent- , ansicht- , post- en kunstkaart in ere houden.
Verkoop Kunst op Postkaart, Kerst- en Nieuwjaarskaarten, Thema- en Wenskaarten, Religie, Sterrenbeelden, Sinterklaas
Posters uit Nederland, Duitsland, Belgie, Wit-Rusland, Polen en Denemarken
Tweedehandsboeken; Beeldende Kunst, Podiumkunsten, Poppenspel, Prent- en Kinderboeken, Pop-Up en Strip
Originele Kunst uit Irak van Ayad Al Zubaydi en uit Nederland Winneth Sala 


Verras familie, vrienden en relaties met een echte, persoonlijke kaart die bij een gelegenheid past.
Die moeite wordt absoluut gewaardeerd

Kleurrijke kunstwerken te koop Het andere gezicht van Irak


dinsdag 9 mei 2017

WORKSHOP en CURSUSSEN BRONSGIETEN ZOMER 2017

In de zomer van 2017 geeft Bronsgietster Winneth Sala een aantal workshops bronsgieten in haar sfeervolle, Stille Plek Atelier aan de Kolhoopsdijk 6, 7475 TL Markelo gelegen in het mooie natuurgebied Hof van Twente 



In de cursus wordt het gehele proces doorlopen van het maken van een beeld in was t/m het gieten van het eigen werkstuk.


Het werk van Winneth Sala is niet onder één stijl te noemen. Onder invloed van de stilte ontstaat een leegte, die ontvankelijk maakt voor een ieder die haar lief is

KLIK HIER VOOR HET GEHELE PROGRAMMA OVERZICHT
Postersquare is promoting Kunst en Kunstenaar

Online art Gallery van Muset

Kunst op Postkaart Lichtkunst Dan Flavin

DAN FLAVIN Amerikaanse Object-Kunstenaar - Geboren 01.04.1933 te New York. Gestorven: 29.11.1996 Riverhead (N.Y.)
1953 - Opleiding als meteoroloog bij de Amerikaanse luchtmacht. Flavin dient als meteoroloog in de Koreaanse Oorlog. In 1956 begon Dan Flavin aan een studie aan de School for Social Research in New York. Ook volgde hij een kunsthistorische opleiding aan de Columbia Universiteit (1957-1959). Als kunstenaar was Dan Flavin dus grotendeels autodidact



Flavins werk wordt gekenmerkt door reeksvormige structuren, geometrische vormen en industriëel materiaal.Flavin wordt bekend door zijn lichtsculpturen. Constructies, die bestaan uit gloeilampen en tl-buizen. de kunstenaar zag de tl-buizen vooral als een handig en goedkoop basismateriaal.



Dan Flavin's ontdekking van de tl-licht buis als een artistiek element markeert de geboorte van de Minimal Art samen met  de Amerikaanse pioniers Carl Andre, Donald Judd en Sol Lewitt.  In 1961 toont een solotentoonstelling in de Judson Gallery in New York een eerste overzicht van zijn vroege werken - assemblages en aquarellen, voorloper van zijn latere  lichtkunstwerk.



Kort daarna volgen Flavins eerste "Pictogrammen", objecten aan de randen verbonden met elektronische lampen. Hier wordt al zijn bedoeling duidelijk de grenzen van het beeldveld uit te breiden met de los de omringende ruimte te gebruiken voor licht. In 1963 ontstaat de inmiddels legendarische "De Diagonaal van Personal Ecstasy (De Diagonaal van mei 25,1963)", een commercieel verkrijgbare tl-buis die Flavin geïnstalleert in een hoek van 45 ° op een muur van zijn atelier.  


In het volgende decennium ontwikkelt Flavin verschillende lichtkunst-series met als voorbeeld ruimtelijke waarnemingen: Eckinstallationen, slagbomen en gangen. Veel van deze werken zijn opgedragen aan beroemde personen. Eén van de bekendste en meest uitgebreide werk, ontstaan in 1964, is ongetwijfeld het lichtkunstwerk waarin de Russische constructivist Vladimir Tatlin een centrale rol speelt. Zijn werk 'Monument voor V. Tatlin is een liefdevol-laconieke eerbetoon aan de avant-garde kunstenaar die een concept in 1920 publiceerde van de nooit gebouwde, beroemde 400 meter hoge Tatlin's Tower. 

Flavin lost schijnbaar statische beperkte ruimte en verandert vooraf bepaalde verhoudingen door een alledaags voorwerp, een technisch neutraal element toe te passen.  Zo opent hij voor de kijker een extra niveau van de waarneming met de helderheid van de  TL-buis :  "Wat je ziet is wat je krijgt"




zaterdag 1 april 2017

KUNST VAN RIEKIE VAN DE VEN


WERK
DRUK

COMPOSITIES VAN AFTAKELING DOOR DE TIJD EN SCHOONHEID VAN HET VERVAL
Kunstwerken van Riekie van de Ven.



Geboren in Boekel en opgegroeid en werkzaam in Eindhoven. Klassieke opleiding tekenen, schilderen en grafiek, ontwerpen en creëren glas-in-lood ramen. 
Skeletten van beton en staal - ooit dragers van gebouwen - tonen het geraamte van de tijd.
Vaak vormen beelden van verwaarloosde gebouwen en bouwsels in verval de bron waaruit zij inspiratie put: de foto's die zij maakte tijdens reizen zijn het startpunt bij de werken in inkt, olie en acryl.

                                 














Riekie van de Ven over haar werk op papier: "Op de door mij bewerkte en aangetaste drager verwerk ik de desolate beelden; composities waarin ik tegelijk de aftakeling door de tijd en de schoonheid van het verval wil tonen. Zo werden door mij in gemengde techniek impressies van de kolenmijn te Beringen, de achtbaan op Coney Island, de verlaten fabriek van “La Cross” in Coruña en diverse oude gebouwen en bruggen op doek en papier verwerkt. Als druktechniek kies ik meestal monotype, fotopolymeer of xylografie."



Wellicht zet het werk de beschouwer aan tot reflectie over de betrekkelijkheid der dingen want zoals de dichter zegt:
Zeit eilt, time flies
Towards the future’s past,
Forgotten light is cast
Upon these concrete clouds.
Make way, make way, make way: darkness awaits ......

   


RITME, BEWEGING..........  STILSTAND

WERK
DRUK

KUNST maken = de adem,
WERK  van levensbelang voor Riekie van de Ven.
DRUK in het hoofd met de vorming van allerlei kunstzinnige, artistieke ideeën.
Haar atelier is een schatkamer gevuld met talloze - vaak simpele - voorwerpen. Niet alleen het schilderen en de druk- & gemengde technieken - waarvoor ze  soms eerder gevonden materialen gebruikt - hebben haar aandacht. Ook ontstaan er werken die tot de assemblage kunst behoren.

Ritme en beweging worden door de kunstenares op fijnzinnige wijze verbeeld.
Het eindresultaat: een verwonderlijke stilstand die rust en evenwicht laat zien.



DE KUNSTENARES
In 1969 startte de kunstenares als etaleuse bij de Bijenkorf die in dat jaar de deuren opende voor het publiek in Eindhoven.

In die tijd voerde het filiaal van de winkelketen een zelfstandig communicatie-beleid en richtte het naar eigen idee de etalages in. In de werkplaats werden affiches, drukwerk & promotiemateriaal ontworpen en uitgevoerd. Niets werd uitbesteed aan het hoofdkantoor.  Dit was een welkome leerschool voor Riekie van de Ven. Later leerde de kunstenares bij een glazenier glas-in-lood ramen maken. Kunstzinnige glasobjecten, bijzondere technieken & vakmanschap: zij voelde zich daar geheel in haar element. Vanuit het daarna gestarte eigen bedrijf voerde Riekie van de Ven vele opdrachten uit voor ontwerp en uitvoeren van glas-en-lood ramen en Tiffany-objecten.
Het laatste is een glaskunst-techniek ontstaan rond 1890 en uitgevonden door Louis C. Tiffany.
Een verkeersongeval maakte een einde aan haar geliefde werkzaamheden. Met haar gekwetste handen was het zware werk van glas snijden niet meer mogelijk. Maar creatief, zoals Riekie van de Ven is, ontplooide ze haar andere talenten. Werkend in haar atelier, levert ze een niet ophoudende stroom van mooie, intrigerende  kunstwerken.



zaterdag 4 maart 2017

KUNST OP POSTKAART TINGUELY

Jean Tinguely (Fribourg, 22 mei 1925 – Bern, 30 augustus 1991) was Zwitserse schilder en beeldhouwer. Van 1940 tot 1945 studeert Tinguely aan de Kunstnijverheidsschool van Basel.



Tinguely is vooral bekend geworden door zijn kinetische kunstwerken. Hij maakte deel uit van het Nouveau Réalisme. De invloed van het Franse dadaïsme is duidelijk voelbaar in zijn werk. De kinetische kunst heeft als voornaamste thema: de beweging in kunst. De installaties van Jean Tinguely komen zowel door motoren, de toeschouwer als automatisch in beweging, bijvoorbeeld door wind. Tinguely is bekend van zijn constructies die werken als machines, maar geen zinvolle functies hebben. Van schroot vervaardigde hij door motoren aangedreven metaalsculpturen, waarvan de onderdelen ronddraaiden en heen en weer slingerden en zich steunend, stampend en knarsend voortbewogen. 



Hoewel Tinguely pas veel later zijn fascinerende machines maakte, wortelt zijn werk in het DadaïsmeTinguely was teleurgesteld. Niet alleen in de wereld, maar ook in de Zwitserse precisie, de jacht op economisch rendement. Nu kan een kunstenaar gestalte geven aan zijn verzet tegen de beschaafde wereld door een hoop afval te presenteren als kunstwerk. Maar hij kan ook een draai aan deze impuls geven, en van de hoop afval iets vrolijks maken. Dat laatste is wat Jean Tinguely gedaan heeft met zijn bewegende machines. In 1944 begint hij te experimenteren met bewegende objeccten.

De vroege jaren van de kunstenaar illustreren hoe Tinguely zijn loopbaan nog iets toe aan de reliëfs, hij kwam op het idee om de ’zwevende' vormen te laten draaien en bewegen. Zo ontstonden de bewegende schilderijen.
In 1951 verhuist Jean Tingueey naar Parijs




Metametics (tekenmachines)
Midden jaren '50
 maakt Tinguely zijn eerste meta-metics ''tekenmachines". Deze machines bestonden uit een blank vlak waarover een machinaal aangedreven pen willekeurige bewegingen maakte. Deze 'Métamatic' is niet alleen een parodie op het abstract-expressionisme, het Tachisme en het automatisme maar streefde ook naar de utopie van bijna-menselijke machines die vredig en vrolijk met de mens samenleven.
Vanaf nu waren het de mensen die beweging en geluid opriepen.

Met dit werk speelde Tinguely
 in op een thema dat in de moderne kunst al eerder aan de orde was geweest.



Toen kunstenaars aan het begin van de 20ste eeuw uitgekeken raakten op figuratieve kunst, en de visuele werkelijkheid niet meer als inspiratie diende, vroegen ze zich af waar ze voortaan de onderwerpen en vormen voor hun schilderijen vandaan moesten halen. Op dat moment ontstonden stromingen als het Dadaïsme en Surrealisme.
Bij deze stromingen paste het verlangen om opwellingen uit het onderbewuste
 creatief gestalte te geven, zónder daar met het bewustzijn controle op uit te oefenen. De tekenmachine van Tinguely past precies bij dit streven, want wanneer je een machine willekeurige bewegingen laat maken, krijgt het toeval volop de kans om 'toe te slaan'.

Bron: Kunstbus

maandag 20 februari 2017

MONDRIAAN KUNST OP POSTKAART


De op 7 maart 1872 in Amersfoort geboren Pieter Cornelis Mondriaan overleed op 1 februari 1944 Manhatten, New York. Mondriaan was een Nederlandse kunstschilder en kunsttheoreticus, die op latere leeftijd in het buitenland woonde en werkte. Mondriaan wordt algemeen gezien als een pionier van de abstracte en non-figuratieve kunst. 
  
De ''jongen uit de provincie'' die tot ongenoegen van zijn vader —hoofd van christelijke scholen in Amersfoort en Winterswijk en fervent aanhanger van mr. G. Groen van Prinsterer, zij het toch een minder trouw kerkganger— al vroeg kunstenaar wilde worden. Piet kreeg de eerste lessen van zijn oom Frits, die als leerling van Willem Maris zelf geestdriftig was over de Haagse-Schoolschilders en hun gebruik van kleur en licht. In Winterswijk komt Piet jr.  via J. Braet van Uberfeldt in Doetinchem helemaal in aanraking met het werk van die stroming: zoals Théophile de Bock,
Joh. Bosboom, Barend Koekkoek, Jozef Israels, Breitner en Mauve.


De vroegste Mondriaans, zo rond 1892, stammen uit de Amsterdamse tijd, als Piet aan de academie studeert en in de kost ''ligt'' bij  boekhandelaar J. A. Wormser, een vriend van zijn vader. Piet wordt lid van de gereformeerde kerk in de hoofdstad. Hij schilderde een Landschap, een Stilleven met haringen en het grote halfronde schilderij voor de school van zijn vader in Winterswijk; de allegorie "Uw Woord is de Waarheid" met opengeslagen bijbel, zandloper, zeis, kruis,  lijdensbeker en anker der hoop. De symbolentaal herinnert aan de gedenkplaat die Piets vader twintig jaar eerder tekende: "Revolutie of Evangelie". Maar de jonge Piet zal dit genre niet trouw blijven.

                    

Instinctief voelde Mondriaan dat de schilderkunst een nieuwe wijze moest vinden om de schoonheid der natuur te verbeelden. ”Kunst moet men vergeten, maar Schoonheid moet verwerkelijkt worden" zijn woorden van de kunstenaar in 1938. In dat jaar verliet hij Parijs, waar hij lange tijd woonde, en vertrok naar Amerika. Mondriaan is dan al lang de man van het kubisme en de Stijl. De ontwikkeling van zijn stijl  is een geleidelijke geweest. Waar precies de breuk met kerk en geloof èn met figuratieve kunst begon, is niet zo concreet aan te wijzen.  Mondriaans "Trafalgar Square" uit 1939-43 behoort tot de laatste, bekendste, fase van Mondriaans werk: strakke lijnen, primaire kleuren, rechte vlakken.

      

Het jaar 2017 is uitgeroepen tot Mondriaanjaar. Het is dan 100 jaar geleden dat De Stijl in Leiden werd opgericht, de internationale kunstbeweging waarvan Mondriaan een van de bekendste exponenten was. De complete titel van het feestjaar is Jaar van Mondriaan tot Dutch Design - 100 jaar de Stijl. Het NBTC heeft samen met heel veel organisaties een jaarprogramma samengesteld waarin diverse aspecten van De Stijl en van hedendaags Dutch design getoond worden. Van Drachten tot Helmond en van Utrecht tot Amsterdam worden tentoonstellingen georganiseerd.


Het themajaar Van Mondriaan tot Dutch Design werd officieel in maart 2016 gelanceerd op ITB in Berlijn, de internationale toerisme beurs. Het thema is gekozen vanwege het feit dat het honderd jaar geleden is dat Van Doesburg De Stijl oprichtte. De vernieuwingsdrang van De Stijl heeft een eigentijdse voortzetting gekregen onder de noemer Dutch Design. Voor de kunst- en designliefhebber zijn er in het themajaar diverse tentoonstellingen te bezoeken die met De Stijl en de daarop geïnspireerde kunstenaars te maken hebben


Mondriaans ideeën over een abstracte kunst vinden aansluiting bij die van Theo van Doesburg, die in 1917 het tijdschrift De Stijl opricht. Hierin komen kunstenaars architecten en schrijvers aan het woord die zoeken naar een nieuwe, abstracte beeldtaal. Mondriaan wil een universele stijl ontwikkelen. Hij streeft dit na door te werken met de elementen van de schildertaal zelf, zoals lijn, vorm, kleur en ritme. Deze elementen worden steeds meer tot hun essentie teruggebracht. In het begin van de jaren twintig hanteert Mondriaan uitsluitend nog de rechte lijn, horizontaal of verticaal, en de rechte hoek als vormbepalende elementen. Zijn kleurgebruik beperkt hij tot de primaire kleuren rood, geel en blauw en de niet-kleuren zwart, wit en grijs. Met deze inzichtelijke, universele beeldtaal, die hij aanduidt met de termen

'de nieuwe beelding' of het 'neoplasticisme', bouwt hij evenwichtige, harmonische composities.


Bron: Van Abbemuseum